IANNIS M. SIGALAS

ΟΥΚ ΕΝ ΤΩ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ – ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

ΚΡΗΤΙΚΕΣ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

 

Πήγα κι εγώ να κουρευτώ στον κυρ Ηλία πάλι

κι αυτός μου παρουσίασε μια Ποίηση μεγάλη.*

 

*Ο κουρέας μου, ο κύριος Ηλίας Πολυχρονάκης

με κουρεύει εδώ και είκοσι χρόνια

χρησιμοποιώντας μόνο χτένα και ψαλίδι,

ενώ συγχρόνως μου απαγγέλει Κρητικές μαντινάδες.

 

1

Τέχνη δεν είναι να ξυπνάς και να κοιμάσαι πάλι.

Τέχνη είναι να είσαι ξυπνητός, όταν κοιμούνται οι άλλοι.

 

2

Το γέλιο είναι μηχανή, τον πόνο κομματιάζει.

Γιαυτό κανείς πολλές φορές γελά κι αναστενάζει.

 

3

Πάντα ψηλά στέκ' η κορφή, ας είναι χιονισμένη.

Το βράχο δέρνει η θάλασσα, μα πάντα βράχος μένει.

 

4

Η αγάπη θέλει φρόνηση, θέλει ταπεινοσύνη,

θέλει λαγού πορπατηξιά, πουλιού γληγοροσύνη.

 

5

Όποιος στον κόσμο γεννηθεί και δεν θα υποφέρει,

είναι διαβάτης που περνά και την ζωή δεν ξέρει.

 

6

Ο Χάροντας κι ο Έρωτας κι οι δυο με κυνηγούνε

Τον Χάροντα ενίκησα, τον Έρωτα φοβούμαι.

 

7

Έτσι είναι φίλε μου η ζωή, μια ξαστεριά, μια μπόρα.

Στη μπόρα κάνε υπομονή, στην ξαστεριά προχώρα.

 

8

Εσύ πετάς κι όμως εγώ περπατητός πηγαίνω.

Και να με φτάξεις δε μπορείς, εκτός να σ' αναμένω.

 

9

Ετσά το φέραν οι καιροί κι οι βουλισμένοι χρόνοι,

ο καπετάνιος στο πανί κι ο ναύτης στο τιμόνι.

 

10

Με δικηγόρους και γιατρούς άνθρωπος να μη μπλέκει,

και της αγάπης το σεβντά, για δε ξαναξεμπλέκει.

 

11

Ανάμεσα στα φρύδια σου μιαν εκκλησιά θα χτίσω,

να γίνω διάκος και παπάς, να μπω να λειτουργήσω.

 

12

Φεύγεις και σφίγγω τη καρδιά, το δάκρυ μου προβάλλει.

Θα το βαστώ για τη χαρά του γυρισμού σου πάλι.

 

13

Ανάθεμά σας κοπελιές μοίρα κακή να δείτε.

Κι όσες κοιμάστε μοναχές να μη ξημερωθείτε!

 

14

Άχι το φως των αματιών και γιάντα σκοτεινιάζει,

όταν ακούσω όνομα τς αγάπης μου να μοιάζει.

 

15

Ήθελα να μουν άρωμα που βάζεις στα μαλλιά σου,

σε κάθε σου αναπνοή να μπαίνω στην καρδιά σου.

 

16

Στην τελευταία μου στιγμή να ρθουνε να μου πούνε,

πως θα σωθώ αν σ' αρνηθώ, εγώ δεν σ' απαρνούμαι.

 

17

Σα τη ρωτάς τη μάγισσα, σου λέει παραμύθια.

Μόν' η καρδιά μου θα σου πει τς αγάπης την αλήθεια.

 

18

Γιατρούς και μάγους ρώτησα, αν βρίσκεται βοτάνι,

γιατί η πληγή που μ' άνοιξες, αδύνατο να γιάνει.

 

19

Εγέρασα και δε μπορώ τσι πόρτες να γυρίζω,

τις κοπελιές απού ξερα να τσι καλημερίζω.

 

20

Μάτια με μάτια παίζουνε, μα σα δε γγίξει χέρα,

κορμί δε θεραπεύεται κι ο νους δε παίρνει αέρα.

————

 

Οι φίλοι μου σαν έλαβαν ετούτα τα δωράκια

στα γρήγορα μ' αντάμειψαν με τρυφερά στιχάκια*

 

*Γιάννα Ξηρουχάκη,

Λευτέρης Παπατζανής

 

1

Φίλους σε εισαγωγικά

γνωρίζω κάθε μέρα,

όμως καλούς και μπιστικούς

μετρώ στη μια μου χέρα!

 

2

Τι λόγια θέλεις να σου πω,

τι γράμμα να σου στείλω,

που νιώθω υπερήφανος

μόνο που σ' έχω φίλο!

 

3

Όσο μακραίνει η θάλασσα,

βαθαίνει και μαυρίζει

κι όσο παλιώνει μια φιλιά

και πιο πολύ αξίζει.

 

4

Όλα περνούν και χάνονται

στου χρόνου την πορεία,

μα δεν περνά, δεν χάνεται

η αληθινή φιλία.
 

Next Post

Leave a Reply

© 2018 CREATIVE ATTEMPTS

Theme by Anders Norén